
เขตจังหวังยง จังหวัดชอนนัม ปูทางให้ตัวเองก้าวสู่การเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ยกการพักผ่อนและการฟื้นฟูขึ้นเป็นคุณค่าหลัก ขณะที่เขตจังหวังยงได้รับคัดเลือกขั้นสุดท้ายในโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวระดับภูมิภาคแบบแข่งขันตามแผนของกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว ประจำปี 2026 โครงการมูลค่ารวม 12,000 ล้านวอน ซึ่งรวมเงินงบประมาณแห่งชาติ 6,000 ล้านวอน จะถูกผลักดันอย่างเป็นรูปธรรม
จังหวังยงได้รับเลือกในโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวระดับภูมิภาคแบบแข่งขันตามแผนของกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว
จังหวัดชอนนัม แถลงเมื่อวันที่ 26 ว่า เขตจังหวังยงได้รับเลือกในโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวระดับภูมิภาคแบบแข่งขันตามแผนของกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว ประจำปี 2026 ชื่อโครงการของเขตจังหวังยงที่ได้รับคัดเลือกครั้งนี้คือ “The Retreat Tourism (เดอะ รีทรีต ทัวริซึม) เมืองท่องเที่ยวเพื่อการเยียวยาแห่งสาธารณรัฐเกาหลี จังหวังยง”
โครงการพัฒนาการท่องเที่ยวระดับภูมิภาคแบบแข่งขันตามแผน เป็นโครงการของกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยวที่ช่วยให้รัฐบาลท้องถิ่นทำให้ทรัพยากรท่องเที่ยวเก่าหรือทรัพยากรที่ไม่ได้ใช้งานในพื้นที่กลับมามีชีวิตอีกครั้ง และค้นหาคอนเทนต์การท่องเที่ยวที่มีศักยภาพ โครงการนี้มีความหมายไม่น้อย เนื่องจากแตกต่างจากรูปแบบการจัดทำโครงสร้างพื้นฐานโดยรัฐบาลกลาง โดยเปิดโอกาสให้ท้องถิ่นเป็นผู้วางแผนเองและรับหน้าที่ดูแลการดำเนินงานด้วย พื้นที่ที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับการสนับสนุนเงินงบประมาณแห่งชาติเป็นเวลา 4 ปี ตั้งแต่การจัดทำแผนรายละเอียด ไปจนถึงขั้นตอนการบริหารจัดการและการปฏิบัติงาน โดยได้รับความร่วมมือจากกระทรวงฯ และสถาบันวิจัยวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของเกาหลี
สำหรับโครงการของเขตจังหวังยง จะมีการนำเงินงบประมาณแห่งชาติ 6,000 ล้านวอน รวมถึงเงินงบประมาณท้องถิ่นและอื่นๆ มารวมเป็นมูลค่าทั้งสิ้น 12,000 ล้านวอน
“การพัก” คือจุดหมายของการเดินทาง…เดอะ รีทรีต ทัวริซึม
“รีทรีต (Retreat)” หมายถึงการถอยห่างจากชีวิตประจำวันเพื่อคืนความสมดุลให้ร่างกายและจิตใจ เวลาแห่งการฟื้นฟูสำหรับผู้ที่เหนื่อยล้าจากวิถีชีวิตในเมืองที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทำให้ “การหยุดสักพัก” กลายเป็นเหตุผลในการท่องเที่ยวที่จำเป็นอย่างยิ่งด้วยตัวมันเอง
เดอะ รีทรีต ทัวริซึม ที่เขตจังหวังยงวางไว้ มุ่งออกจากการท่องเที่ยวที่เน้นการชมและการจับจ่ายใช้สอย ไปสู่การท่องเที่ยวเพื่อการเยียวยาแบบค้างคืนที่เน้นการพักและฟื้นฟู แทนที่จะเป็นการเดินทางที่วนชมสถานที่ท่องเที่ยวอย่างรวดเร็วแล้วออกเดินทางต่อไป แนวคิดคือจะใช้ประสบการณ์ที่ได้สูดลมหายใจขณะอยู่ท่ามกลางป่าและทะเลเป็นเอกลักษณ์ของเมือง ไม่ใช่การพัฒนาเพื่อเพิ่มจุดชมวิวเพียงอย่างเดียว แต่แตกต่างตรงที่วางสิ่งที่ผู้มาเยือนจะได้ฟื้นฟูระหว่างเวลาที่เข้าพักไว้เป็นศูนย์กลาง
ผืนแผ่นดินแห่งการเยียวยาที่ป่าเฟิร์นกลั่นจากธรรมชาติ…จังหวังยง
พื้นฐานที่ทำให้จังหวังยงสามารถประกาศตัวเป็นเมืองท่องเที่ยวเพื่อการเยียวยา คือทรัพยากรธรรมชาติที่สั่งสมมานาน
ป่าเฟิร์นวูดแลนด์ จองนัมจิน เชิงเขา Ureokbulsan เป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการบำบัดด้วยป่า (forest healing) ที่มีผืนป่าซึ่งเป็นกลุ่มต้นเฟิร์นประมาณ 100 เฮกตาร์ ต้นเฟิร์นที่อายุเกิน 40 ปีขึ้นไปขึ้นหนาแน่นทำให้มีเส้นทางเดินในป่าที่เต็มไปด้วยพิ톤치드 (ฟิตอนไซด์) ผู้คนจึงยกให้เป็นสถานที่ที่แม้เพียงเดินอย่างช้าๆ ก็ช่วยจัดระเบียบทั้งจิตใจและร่างกายได้อย่างชัดเจน ที่นี่มีสิ่งอำนวยความสะดวกแบบค้างคืน เช่น ป่าเพื่อการเยียวยา ที่พักเกลือจากต้นเฟิร์น และเส้นทางมาเลกิลบนเด็คที่เข้าถึงได้สำหรับผู้พิการ (ทางเด็คสำหรับผู้ทุพพลภาพ) ทำให้สามารถอยู่พักทั้งวันอย่างเต็มที่เพื่อการพักผ่อนได้
แบรนด์ “จองนัมจิน” ซึ่งมีความหมายว่า “จองนัม” ชี้ไปยังชายฝั่งทะเลปลายสุดทางใต้จากเขตควางฮวามุนกรุงโซล ก็เป็นทรัพย์สินของจังหวังยงเช่นกัน คอนเทนต์ที่เชื่อมโยงธรรมชาติและวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่น งานเทศกาลน้ำจองนัมจินในจังหวังยง และตลาดวันเสาร์จองนัมจินในจังหวังยง ได้ลงหลักปักฐานไปแล้ว งานที่จะรวบรวมทรัพยากรที่กระจายอยู่เหล่านี้ให้รวมเป็นหนึ่งธีม “การเยียวยา” คาดว่าจะกลายเป็นโจทย์หลักของโครงการครั้งนี้
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อทางรถไฟเปิดให้บริการในปี 2026 การเข้าถึงจากเขตเมืองหลวงจะดีขึ้นอีก ทำให้เงื่อนไขของจังหวังยงในฐานะจุดหมายปลายทางสำหรับการท่องเที่ยวแบบค้างคืนยิ่งมั่นคงขึ้น
การเดินทาง 4 ปี ตอนนี้อยู่ที่จุดเริ่มต้น
การคัดเลือกครั้งนี้คือจุดเริ่มต้นของโครงการ ในปีแรก จะมีการกำหนดรายละเอียดของโครงการและขนาดของสิ่งอำนวยความสะดวกผ่านการจัดทำแผนแม่บท ขั้นตอนแผนงานในระยะต่อไปจะเผยให้เห็นภาพรวมว่า จะสร้างพื้นที่ใหม่แบบใด และจะเชื่อมโยงทรัพยากรเดิมเข้าด้วยกันอย่างไร
ท่ามกลางการลดลงของประชากรในพื้นที่และการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมการท่องเที่ยว ความท้าทายของเขตจังหวังยงที่หยิบ “การพัก” ขึ้นมาเป็นประเด็น จะกลายเป็นโอกาสเติมพลังให้กับพื้นที่หรือไม่นั้น กำลังเป็นที่จับตา สำหรับยุคที่สำหรับบางคน การได้พักหายใจสักครู่กลายเป็นการเดินทางที่จำเป็นที่สุด และป่าเฟิร์นของจังหวังยงก็เหมือนเตรียมคำตอบไว้ตั้งนานแล้ว
