Η πρακτική του να απευθύνει κανείς στον εαυτό του ζεστά λόγια δεν είναι εύκολη υπόθεση για όλους. Ειδικά για άτομα με οριακή διαταραχή προσωπικότητας (BPD), όπου ξεχωρίζει η δυσκολία στην αυτοκριτική και στη ρύθμιση των συναισθημάτων, ο διαλογισμός αυτοσυμπόνιας συχνά προσκρούει σε τοίχο από την αρχή. Η ερευνητική ομάδα της Μονάδας για την οριακή διαταραχή προσωπικότητας του νοσοκομείου Sant Pau στη Βαρκελώνη, στο πλαίσιο του Hospital Universitari de Sant Pau, παρουσίασε σε προκαταρκτική μελέτη που στοχεύει σε αυτό το σημείο, και την ανακοίνωσε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Psychiatry Research» στις 16 Ιουλίου.
Οξυτοκίνη που ψεκάζεται στη μύτη, λίγο πριν τον διαλογισμό
Η ομάδα χώρισε 18 συμμετέχοντες με διάγνωση BPD σε δύο ομάδες των εννέα ατόμων. Στη μία χορήγησαν οξυτοκίνη 24 διεθνείς μονάδες (IU) με ρινικό σπρέι, ενώ στην άλλη έδωσαν εικονικό σκεύασμα (placebo), και στη συνέχεια πραγματοποίησαν καθοδηγούμενο διαλογισμό αυτοσυμπόνιας διάρκειας 15 λεπτών. Η διαδικασία επαναλήφθηκε μία φορά την εβδομάδα για πέντε εβδομάδες. Ο σχεδιασμός ήταν διπλά τυφλός: ούτε οι συμμετέχοντες ούτε οι ερευνητές ήξεραν ποια πλευρά έλαβε το πραγματικό φάρμακο.
Η ποιότητα του διαλογισμού μετρήθηκε με την «Κλίμακα Ποιότητας Εκτέλεσης της Συμπόνιας» (Compassion Practice Quality Scale). Ο διαλογισμός αυτοσυμπόνιας περιλαμβάνει τη διαδικασία του να οραματίζεται κανείς μια ζεστή εικόνα στο μυαλό και να παραμένει σε εκείνη την αίσθηση· το πόσο καλά επιτυγχάνεται αυτή η εμβάθυνση σε νοητικές εικόνες ήταν βασικός δείκτης.
Σκορ νοητικών εικόνων 77 έναντι 67
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο μέσος όρος στο σκορ νοητικών εικόνων στην ομάδα της οξυτοκίνης ήταν περίπου 77 στα 100, ενώ στην ομάδα του εικονικού σκευάσματος περίπου 67. Η διορθωμένη διαφορά ήταν 23.98 μονάδες και το μερικό η-τετράγωνο .57, κάτι που για αυτό το μικρό δείγμα αντιστοιχεί σε μεγάλο μέγεθος επίδρασης. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι συμμετέχοντες που έλαβαν οξυτοκίνη ανέφεραν σχετικά λιγότερες δυσκολίες στην πρακτική της συμπόνιας.
Η οξυτοκίνη είναι γνωστή ως ορμόνη που εμπλέκεται στην προσκόλληση και στους κοινωνικούς δεσμούς. Η υπόθεση της ερευνητικής ομάδας είναι ότι αυτή η ορμόνη μειώνει το «κατώφλι» της διαδικασίας του να φέρνει στο νου κανείς ζεστά συναισθήματα για τους άλλους και για τον εαυτό του, βοηθώντας έτσι να εκτελείται καλύτερα ο ίδιος ο διαλογισμός.
Δεν μετρήθηκαν βελτιώσεις συμπτωμάτων, αλλά η «ποιότητα της διαλογιστικής εκτέλεσης»
Το δείγμα των 18 ατόμων είναι το μέγεθος προκαταρκτικής δοκιμής. Η ομάδα παρουσίασε και τα σημερινά ευρήματα ως στάδιο για την επιβεβαίωση της εγκυρότητας των επόμενων ερευνών, και όχι ως απόδειξη θεραπευτικού αποτελέσματος. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και το ότι κύριο αντικείμενο μέτρησης ήταν η «ποιότητα της διαλογιστικής εκτέλεσης», όχι η βελτίωση των συμπτωμάτων, καθώς και ότι η περίοδος παρατήρησης ήταν μόλις πέντε εβδομάδες.
Το νόημα βρίσκεται αλλού. Πρόκειται για προσπάθεια να σχεδιάσουν ξεχωριστά έναν τρόπο με τον οποίο θα μετριάσουν αυτό το εμπόδιο, αφού στον κλινικό χώρο όταν εισάγεται ένα πρόγραμμα διαλογισμού, «να ρωτά κανείς σε ποιους και γιατί αυτή η μέθοδος δεν λειτουργεί». Ενώ τα προγράμματα που βασίζονται στη ενσυνειδητότητα αυξάνονται και σε εγχώρια νοσοκομεία και σε συμβουλευτικές πρακτικές, αυτή η μελέτη μπορεί να οδηγήσει στη συζήτηση για το πώς θα βοηθηθούν άτομα για τα οποία ήδη η ίδια η συμμετοχή είναι δύσκολη.
Για ερωτήματα σχετικά με το άρθρο: fare3041@naver.com
