Το πρωί της Ημέρας Απελευθέρωσης, στο Center One στο Haebangchon, πραγματοποιήθηκαν οι «Συναντήσεις Διαλογισμού 8.15», με αφορμή τα 2 χρόνια από την ίδρυσή του. Με θέμα την ελευθερία του νου και τη δημιουργική ζωή, από το πρωί έως το απόγευμα στήθηκε ένα ποικιλόμορφο πρόγραμμα.
Το πρωί με singing bowls και ένα φλιτζάνι τσάι
Στο γκαλερί στον υπόγειο 1ο όροφο, στο «Γκαλερί Σα:Ιου», άνοιξε όλη μέρα wellness market, μαζί με τα εκθεσιακά έργα. Στο τραπέζι του λόμπι στον 1ο όροφο, ενόψει της τελετής έναρξης, είχαν τοποθετηθεί συρίτοκ (σιρούττεοκ), σουβλάκια με φρούτα, τσάι με λεμόνι και γλάστρες για τις ευχές.
Στις 10:30 π.μ., δύο συνεδρίες ξεκίνησαν ταυτόχρονα. Σε έναν χώρο όπου έμπαινε μέσα ολόκληρο το δέντρο από το παράθυρο, υπήρξε μουσική με singing bowls από την διευθύντρια του Laum Art Center, την Κιμ Τζα-έ-χοέ (Kim Ja-hye). Επειδή τα μπρούντζινα, χειροποίητα singing bowls, λόγω των χαρακτηριστικών τους, θεωρούσε κανείς πως είναι σχεδόν αδύνατο να πετύχει κανείς ακριβώς τις νότες, ωστόσο η διευθύντρια Κιμ, που είναι πιανίστρια, γέμισε τον χώρο με singing bowls που έπιαναν ακριβείς νότες. Μαζί με την Τσ Choi Τσοι-σουν (Choi Choi-hee), επαγγελματία εκπαιδεύτρια στα singing bowls, η αρμονική εκτέλεση των singing bowls, που γέμισε πλήρως τη αίθουσα σε αντίθεση με τον διαλογισμό με singing bowls που ως επί το πλείστον διεξάγεται από ένα μόνο άτομο, άγγιξε βαθιά τις καρδιές των παρευρισκομένων στο δωμάτιο διαλογισμού.
Στον διπλανό χώρο συνεχίστηκε ο διαλογισμός με τσάι του κ. Μπακ Νταν-α (Bak Dan-a). Ο ήχος καθώς βράζει το νερό, το χέρι που ζεσταίνει το φλιτζάνι, το ρίξιμο του τσαγιού και έπειτα μια μικρή παύση σιωπής. Ήταν μια ώρα αφιερωμένη πλήρως στις πέντε αισθήσεις: στον ήχο και τη σιωπή, στην οπτική προς το νταουάν (dawan) και στο άρωμα.
Dhamma talk «Στην εποχή της AI, μιλάμε για τον διαλογισμό»
Στις 2 μ.μ., η αίθουσα καθιστού διαλογισμού στον 4ο όροφο γέμισε χωρίς ούτε ένα κενό για να σταθεί κανείς. Πρόκειται για dhamma talk με τους κ. Τζονγκ Σουν-ίλ (Jeong Sun-il), επίτιμο καθηγητή του Wonkwang University, και τον ιδρυτή του Center One, τον Asi (Νο Σανγκ-τσουγκ, εκπρόσωπο).
Ο καθηγητής, που ανέβηκε στην έδρα με θέμα «Η AI που ψάχνει απαντήσεις, ο άνθρωπος που ψάχνει τον εαυτό του», συστήθηκε ως άτομο που έζησε και τις τέσσερις βιομηχανικές επαναστάσεις από την 1η έως την 4η. Είπε ότι πιστεύει πως ο ερχόμενος 5ος κύκλος θα είναι μια επανάσταση στην πνευματικότητα. Ανέφερε ότι μια εμπειρία του, στη 17 ετών ηλικία, στον σταθμό τρένου της γενέτειράς του, έγινε το διαχρονικό του ερώτημα και ότι, σπουδάζοντας βουδιστική φιλοσοφία και ψάχνοντας τελικά σούτρα και δασκάλους, χρειάστηκε 20 χρόνια για να συγκεντρώσει τις γνώσεις σε βιβλίο. Όπως είπε, το βιβλίο θα κυκλοφορήσει δύο εβδομάδες μετά από αυτή τη διάλεξη.
Το σημείο εκκίνησης της σκέψης του ήταν η πρόταση «εγώ ο μικρόκοσμος». Ακόμα κι η Γη, που γυρίζει με ταχύτητα 100.000 χλμ. την ώρα, μέσα στο ηλιακό σύστημα είναι απλώς μια σταγόνα σκόνης, όμως ο άνθρωπος είναι ένα μέρος που φέρει τις ιδιότητες του ευρύτερου σύμπαντος. Αν η αναπνοή στην οποία το σύμπαν διαστέλλεται από ένα σημείο και επιστρέφει πάλι σε ένα σημείο ονομάζεται μετενσάρκωση, τότε η γέννηση του ανθρώπου ως μικρόκοσμου είναι ένα μικρόμπαγκ, και ο θάνατος ένα μικροκράντσι. Ο καθηγητής διαχώρισε τη ζωή, που απλώς κυλά ως παθητική μετενσάρκωση, από τη ζωή, που μειώνει το συνολικό μέγεθος του πόνου και ευθυγραμμίζεται ενεργά με το ευρύτερο σύμπαν.
Το πιο μακράς διαρκείας σημείο ήταν η ιστορία του τσιτά. Ο εγκέφαλος ξοδεύει το 20% της ενέργειας που χρησιμοποιεί το σώμα, ακόμη κι όταν παραμένει ακίνητος. Οι ζέβρες σταματούν την ανταπόκριση σε κρίση όταν το τσιτά φεύγει από το οπτικό τους πεδίο, όμως οι άνθρωποι συνεχίζουν να λειτουργούν πλήρως το σύστημα τους ακόμη και αφού εξαφανιστεί η απειλή. Αυτό είναι ο λόγος που η ανησυχία γίνεται έλκος του στομάχου και, επίσης, ο λόγος που δεν μπορούν να ξεφύγουν από το κύκλωμα των άσκοπων σκέψεων ακόμη και σε ασφαλή κατάσταση. Προσέθεσε επίσης την παρατήρηση ότι τα smartphone τροφοδοτούν ακόμη περισσότερο αυτή την κατάσταση.
Η διάκριση για το τι είναι συγκέντρωση ήταν εξίσου ξεκάθαρη. Η συγκέντρωση μέσα στον ενθουσιασμό, με παιχνίδια και SNS μέχρι λίγο πριν τον ύπνο, μοιάζει με το να κάνεις ντους με αδρεναλίνη· είναι μια συγκέντρωση που απέχει από την πρακτική. Μόνο η συγκέντρωση όπως η αναγνωστική αγαλλίαση, όπου κάποιος βυθίζεται, μπορεί να αποκτήσει πρωτοβουλία σε βαθύ σημείο της συνείδησης. Ο καθηγητής είπε ότι ο διαλογισμός είναι «το σβήσιμο του τσιτά του παρελθόντος και του τσιτά του μέλλοντος» και ότι ο τρόπος είναι το «sati», δηλαδή να δίνεις προσοχή στην αναπνοή, και όχι στις σκέψεις. Έκλεισε τη διάλεξη με τη φράση ότι ο διαλογισμός δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά απαραίτητος.
«Το re-treat δεν είναι τόπος, αλλά τρόπος ζωής»
Η ιστορία του εκπροσώπου Νο Σανγκ-τσουγκ (No Sang-chung) ξεκίνησε από την προσωπική του διαδρομή. Πριν συναντήσει τον διαλογισμό στα δεκαπέντε του, είπε πως ήταν ένα αγόρι που, μπροστά στον καθρέφτη, ακόμα κι αν προσπαθούσε να χαμογελάσει βίαια, το σώμα του παρέμενε άκαμπτο. Σήμερα, λέει συχνά ότι τον ακούνε να γελάει πολύ. Τότε θυμήθηκε ότι, μόλις γνώρισε τους κανόνες της καρδιάς, το πρόσωπό του χαλάρωσε από μόνο του.
Εκείνος εντόπισε τον κίνδυνο της AI στην αποξένωση του ανθρώπου. Η παλιά ιδέα ότι ο άνθρωπος υποδουλώνεται σε ό,τι φτιάχνει ο ίδιος και απομακρύνεται από τη βασική του φύση, επανέρχεται ως πρόβλημα στην εποχή της AI, όπου θα προκύψει πλεόνασμα χρόνου. Σύμφωνα με τη διατύπωσή του, αυτό που καθορίζει την ποιότητα ζωής δεν είναι αν υπάρχει ή όχι ύλη, αλλά το πώς οδηγείς τον χρόνο που απομένει. Ως λύση πρότεινε την έννοια του re-treat ως τρόπου ζωής. «Τελείωσε η εποχή που για να κάνεις πρακτική πρέπει να φύγεις κάπου. Η διαδρομή προς τη δουλειά και ο χρόνος για ένα φλιτζάνι τσάι, καθώς και η διαδρομή για την επιστροφή, γίνονται οι ίδιες re-treat». Τόνισε επίσης ότι, είτε είναι ένα λεπτό είτε δέκα λεπτά, υπάρχει δύναμη να παρατηρείς τον νου και να μένεις μέσα σε αυτόν, και ότι πρόκειται για το να επιστρέφεις το φως για να φωτίσεις τον εαυτό σου, τον νου σου, σε αυτό που ονόμασε «회광반조».
Από τα πέλματα πίσω στο σώμα, και έπειτα στο wellness market
Στις 3:30 μ.μ. ξεκίνησε το yoga στα δάχτυλα των ποδιών της δασκάλας Τζονγκ Χιουν-χι (Jeong Hyeon-hee). Όσο οι συμμετέχοντες ξάπλωναν παράλληλα πάνω στο ματ και, με τα γόνατα στη θέση τους, ακολουθούσαν την αίσθηση στα πέλματα, στο δωμάτιο έμενε μόνο ο ήχος της αναπνοής. Εντυπωσιακός ήταν ο τρόπος που σε γυρνά ξανά στο σώμα από το πιο απομακρυσμένο άκρο. Την ίδια ώρα διεξήχθη και διαλογισμός με άρωμα του δασκάλου Πακ Χιε-τζιν (Bak Hye-jin).
Το να μετατρέπεις μια ιδιαίτερη μέρα σε καθημερινότητα
Σκέφτηκα ότι η πραγματική αξία της Ημέρας Απελευθέρωσης δεν περιορίζεται στο να καταλάβεις με το μυαλό από μια μόνο συνεδρία και από τη διάλεξη, αλλά εξαρτάται από το πόσο θα μπορέσεις να ενσωματώσεις εκείνα τα λόγια στην καθημερινότητα και να τα μετατρέψεις σε τρόπο ζωής. Η AI δίνει απαντήσεις σε λίγα δευτερόλεπτα, όμως το να βρεις τον εαυτό σου εξακολουθεί να απαιτεί χρόνο και επανάληψη. Το ίδιο αφήγημα, που έφεραν οι δύο ομιλητές της ημέρας σε διαφορετικές γλώσσες, ήταν ότι θέλουμε να κάνουμε αυτή την επανάληψη όχι σε έναν ιδιαίτερο τόπο, αλλά στη θέση της κάθε μέρας.
Το Center One, που στοχεύει στην εκπαίδευση ηγετών, εδραιώνεται για τα μέλη του ως «ένας τόπος που θέλουν συχνά να πηγαίνουν». Ήταν μια μέρα γεμάτη προσδοκίες για τις ποικιλόμορφες εκδηλώσεις που το Center One θα συνεχίσει να πραγματοποιεί στο μέλλον, σχετικά με τον «διαλογισμό που θα ενσωματωθεί στην καθημερινότητα».
