Ο Αν Χι-γιονγκ, διευθυντής του Κορεατικού Ινστιτούτου MBSR, παρουσίασε στις 18 Σεπτεμβρίου στο συνέδριο διαλογισμού της 7ης Διεθνούς Έκθεσης Διαλογισμού της Σεούλ, που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Ντονγκγκούκ, εισήγηση με θέμα «Αναζητώντας τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει ο κορεατικός διαλογισμός» και ανέδειξε πέντε ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει ο χώρος του διαλογισμού στην Κορέα.
Ισχυρισμοί για οφέλη πέρα από τα όρια των διαθέσιμων στοιχείων
Το πρώτο ζήτημα που έθεσε ο Αν ήταν η εμπορευματοποίηση και το διογκωμένο μάρκετινγκ. Προειδοποίησε ότι οι ισχυρισμοί για οφέλη πέρα από όσα τεκμηριώνουν οι έρευνες, καθώς και το ψευδοεπιστημονικό μάρκετινγκ, μπορούν να πλήξουν την αξιοπιστία ολόκληρου του χώρου του διαλογισμού. Καθώς αυξάνονται οι μελέτες για τις επιδράσεις του διαλογισμού, έχουν γίνει σαφέστερα και τα όρια όσων πράγματι τεκμηριώνουν. Το πρόβλημα, όπως επισήμανε, είναι ότι τα διαφημιστικά μηνύματα τα ξεπερνούν.
«Η πληθώρα πιστοποιήσεων δεν είναι πρόβλημα της αγοράς, αλλά ζήτημα ασφάλειας»
Δεύτερο ζήτημα ήταν η εκπαίδευση των εκπαιδευτών. Όπως είπε, αυξάνονται τα ταχύρρυθμα προγράμματα κατάρτισης εκπαιδευτών, χωρίς απαιτήσεις προσωπικής πρακτικής ή εποπτείας. «Η πληθώρα πιστοποιήσεων δεν είναι πρόβλημα της αγοράς, αλλά ζήτημα ασφάλειας», δήλωσε ο Αν. Τόνισε επίσης ότι δεν έχουν θεσπιστεί ακόμη δεοντολογικά πρότυπα για την αξιολόγηση της επάρκειας των εκπαιδευτών και την προστασία των συμμετεχόντων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση.
Στα πέντε ζητήματα πρόσθεσε τον κατακερματισμό, με τις διάφορες τάσεις —το ζεν, τη βιπάσανα και το MBSR— να λειτουργούν αποκομμένες η μία από την άλλη, καθώς και το χάσμα μεταξύ έρευνας και πράξης, αφού οι μικρές και σύντομες μελέτες δεν συνδέονται με την εφαρμογή στο πεδίο.
Οι παρενέργειες καταγράφονται ήδη με αριθμούς
Η ασφάλεια των συμμετεχόντων δεν αποτελεί απλώς μια αφηρημένη ανησυχία. Σύμφωνα με το ενημερωτικό υλικό του Εθνικού Κέντρου Συμπληρωματικής και Ολοκληρωμένης Υγείας των ΗΠΑ (NCCIH), με τίτλο «Διαλογισμός και ενσυνειδητότητα: οφέλη και ασφάλεια», μια ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε το 2020 ανέλυσε 83 μελέτες και 6.703 συμμετέχοντες και διαπίστωσε ότι 55 μελέτες περιλάμβαναν αναφορές σε αρνητικές εμπειρίες. Περίπου το 8% των συμμετεχόντων στη συγκεκριμένη ανασκόπηση βίωσε αρνητικές επιπτώσεις από την πρακτική του διαλογισμού, με συχνότερες το άγχος και την κατάθλιψη. Το NCCIH σημειώνει στο ίδιο υλικό ότι παραμένουν λίγες οι μελέτες που εξετάζουν τις πιθανές βλαβερές επιδράσεις του διαλογισμού και της ενσυνειδητότητας. Η σελίδα ενημερώθηκε για τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2022.
Το NCCIH παρουσιάζει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο διαλογισμός και η ενσυνειδητότητα ενδέχεται να βοηθούν στο άγχος και την κατάθλιψη, στα συμπτώματα της διαταραχής μετατραυματικού στρες, στην ψυχολογική επιβάρυνση ασθενών με καρκίνο, στον χρόνιο πόνο, την αϋπνία και την επιθυμία χρήσης σε διαταραχές χρήσης ουσιών. Παράλληλα, διευκρινίζει ότι για την υπέρταση, τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, τον οξύ πόνο και την ημικρανία τα αποτελέσματα είναι αντικρουόμενα ή τα διαθέσιμα στοιχεία ανεπαρκή. Η ίδια η διάκριση ανάμεσα στους τομείς όπου έχει επιβεβαιωθεί κάποια επίδραση και σε εκείνους όπου δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί προσεγγίζει τη μετρημένη γλώσσα που ζητά ο Αν.
Πέντε πρακτικά ζητήματα
Ο Αν δεν περιορίστηκε στην καταγραφή των προβλημάτων, αλλά πρότεινε και συγκεκριμένα βήματα. Πρώτο είναι η θέσπιση προτύπων για την εκπαίδευση εκπαιδευτών, με ελάχιστη διάρκεια κατάρτισης, απαιτήσεις προσωπικής πρακτικής και κριτήρια εποπτείας. Δεύτερο είναι ένας κώδικας δεοντολογίας και ένα σύστημα ποιοτικού ελέγχου, με στόχο την προστασία των ευάλωτων συμμετεχόντων, την καλλιέργεια κουλτούρας αναφοράς των παρενεργειών και την καθιέρωση μιας προσέγγισης ευαίσθητης στο τραύμα. Τρίτο, η θεσμοθέτηση τακτικών συναντήσεων σε μια πλατφόρμα διαλόγου, όπου θα συναντώνται διαρκώς ο παραδοσιακός βουδισμός, η σύγχρονη ενσυνειδητότητα και οι χώροι της ιατρικής και της εκπαίδευσης. Τέταρτο, η διεξαγωγή ερευνών με τη συμμετοχή εκπαιδευτών από το πεδίο και η αξιολόγηση της πολιτισμικής καταλληλότητας σε δείγμα Κορεατών. Ως πέμπτο ζήτημα ανέφερε τη σύνδεση με την επιστήμη της εκπαίδευσης ενηλίκων, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να κατανοήσουμε όχι μόνο «τι θα διδάξουμε», αλλά και «πώς μαθαίνουν οι άνθρωποι».
«Τρεις πύλες» που συνδέουν την παράδοση με τη σύγχρονη εποχή
Στο δεύτερο μέρος της παρουσίασης, ο Αν πρότεινε ένα πλαίσιο με «τρεις πύλες» για τη συνύπαρξη του παραδοσιακού και του σύγχρονου διαλογισμού. Η πρώτη είναι η πύλη εισόδου, δηλαδή τα σύγχρονα προγράμματα διαλογισμού με υψηλή προσβασιμότητα. Η δεύτερη είναι η πύλη εμβάθυνσης, όπου πραγματοποιούνται συγκεντρωμένη πρακτική και συστηματική καθοδήγηση. Η τρίτη είναι η πύλη της ολοκλήρωσης, που αντιστοιχεί σε υπέρτατες πρακτικές όπως η μη δυαδικότητα και η διερεύνηση του κοάν. Εξήγησε ότι οι πύλες δεν συνιστούν ιεραρχία, αλλά διάκριση ανάλογα με τις δυνατότητες και τις ανάγκες του ασκούμενου, και ότι το ντάρμα ολοκληρώνεται σε καθεμία από αυτές.
Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που ασχολούνται με τον διαλογισμό και διευρύνεται η ποικιλία των προγραμμάτων, η πρόταση είναι να εξεταστούν πρώτα τα θεμέλια της εμπιστοσύνης και όχι η ταχύτητα της ανάπτυξης. Τα πρότυπα εκπαίδευσης εκπαιδευτών και ο κώδικας δεοντολογίας δεν μπορούν να διαμορφωθούν από έναν μόνο φορέα. Έτσι, η τακτική λειτουργία της πλατφόρμας διαλόγου, το τρίτο ζήτημα, αποτελεί προϋπόθεση για τα υπόλοιπα.
Ποιος θα κρίνει ποιον;
Αυτή η κινητικότητα στον ταχέως αναπτυσσόμενο χώρο του διαλογισμού στην Κορέα αποτελεί αναγκαίο στάδιο για την ευρύτερη και υγιή ενσωμάτωση του διαλογισμού στην καθημερινή ζωή. Αν οι πιστοποιήσεις καταλήξουν να αποτελούν μέσο βιοπορισμού, καμία πιστοποίηση δεν θα μπορέσει εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού.
Ωστόσο, δύσκολο ζήτημα παραμένει και ο καθορισμός του ποιος θα κρίνει ποιος έχει τα προσόντα να διδάσκει. Ακόμη και ο καθορισμός των κριτηρίων βάσει των οποίων θα κρίνεται ποιος έχει το δικαίωμα να αξιολογεί είναι δύσκολος.
Παρά τις δυσκολίες, αυτή η κινητικότητα είναι αναγκαία ως μέρος των αναπτυξιακών προβλημάτων του χώρου. Μακάρι να αποτελέσει μια διαδικασία κατά την οποία το ζητούμενο δεν θα είναι ποιος έχει περισσότερα προσόντα ή μεγαλύτερη κοινωνική αναγνώριση, αλλά αν μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα σοφότερο σύστημα.
Για επικοινωνία με τη συντακτική ομάδα: fare3041@naver.com