Ergen danışma odasında ilk birkaç dakika gergin geçer. Okuldan ve dershaneden gelen gencin zihni hâlâ yoğundur; danışman ise onun zihninin bu odaya gelmesini bekler. Heidelberg Üniversitesi’nden araştırma ekibi tam da bu süreye odaklandı. Her seansa kısa bir farkındalık çalışmasıyla başlamak terapiyi değiştirir miydi? Rastgele karşılaştırmalı bir çalışmayla elde edilen sonuçlar geçen ağustos ayında bir akademik dergide yayımlandı; üniversite de bulguları 16 Ekim’de bir basın açıklamasıyla duyurdu.

Depresyon, anksiyete ve DEHB tedavisi gören 11-19 yaşlarındaki 90 genç üç gruba ayrıldı
Araştırma, Heidelberg Üniversitesi Psikoterapi Merkezi’nde (ZPP) yürütüldü. Depresyon, anksiyete bozukluğu veya DEHB nedeniyle ayaktan bilişsel davranışçı terapi gören 11-19 yaşlarındaki 90 genç çalışmaya katıldı ve rastgele üç gruba ayrıldı.
İlk grup, 24 seanslık tedavinin her birine ilk 5-10 dakika boyunca farkındalık çalışmalarıyla başladı. Bunlar nefes egzersizleri, dikkati bedenin farklı bölgelerine yönelten beden taraması ve adımlara odaklanılan yürüyüş meditasyonuydu. İkinci grup aynı süre boyunca gevşeme egzersizleri yaptı; üçüncü grup ise belirlenmiş bir başlangıç ritüeli olmadan doğrudan danışmanlığa geçti. Araştırma ekibi farkındalığı, şimdiki andaki düşünce, duygu ve beden duyumlarını yargılamadan fark etmek olarak tanımladı.
Belirtiler tüm gruplarda azaldı; fark, hiçbir şey yapmayan grupla görüldü
Tedavi ilerledikçe belirtiler üç grubun tamamında azaldı. Seanslara farkındalık çalışmasıyla başlayan gruptaki azalma, herhangi bir başlangıç ritüeli olmadan başlayan gruptakinden daha fazlaydı. Gevşeme egzersizleri yapan grupla karşılaştırıldığında ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. Başka bir deyişle bu araştırma, farkındalığın gevşemeden daha etkili olduğu sonucuna varmadı.
Araştırmanın sorumlu yazarı Profesör Johannes Mander, bu tür kısa çalışmaların sahada zaten kullanıldığını ancak bireysel danışmanlıkta nasıl bir etkileri olduğunun net olmadığını söyledi. Araştırma ekibi makalede, diğer değişkenlerin kontrol edildiği takip çalışmalarına da ihtiyaç olduğunu belirtti.
Gençlerin danışmanlarıyla kurduğu ilişki farklı seyretti
Dikkat çeken fark, terapötik ilişkide ortaya çıktı. Gençlerin her seansta değerlendirdiği danışmanla ilişkileri, farkındalık grubunda zamanla iyileşirken başlangıç ritüeli olmayan grupta bir miktar kötüleşti. Gevşeme grubunda belirgin bir değişiklik olmadı. Danışmanların değerlendirdiği ilişkiler ise üç grubun tamamında iyileşti ve gruplar arasında fark görülmedi. Bu bulgu, aynı danışma odasında yetişkinle çocuğun ortamı farklı hissedebileceğini gösteriyor.
Çocuk ve ergen psikoterapisi eğitim programının sorumlusu Dr. Julia Kalmar, kısa farkındalık müdahalelerinin ayaktan psikoterapiye kolayca eklenebileceğini ve gençler üzerinde olumlu etkiler yaratabileceğini söyledi.

Uzun süre oturmayı gerektirmeyen meditasyon, Kore’deki sınıf ve danışma odalarında
Bu araştırmanın dikkat çekmesinin nedenlerinden biri, meditasyonun süresi ve biçimi. Bir ergenden 30 dakikadan fazla kıpırdamadan oturmasını istemek, daha başlamadan yorucu olabilir. Araştırmada kullanılan çalışmalar yaklaşık 5-10 dakika sürdü ve yürüyüş meditasyonu gibi hareket içeren yöntemlere de yer verildi. Hâlihazırda alınan tedavinin başına eklenebildiğinden, ayrı zaman ayırmakta zorlanan gençlere de fazla yük getirmiyor.
Bilgi ve uyaranlarla dolu günler geçiren Koreli gençler için de danışmanlığa veya derse başlamadan önce kısa bir süre durup nefes almak, hayata kolayca katılabilecek bir alışkanlık olarak düşünülebilir. Sonuçları olduğu gibi değerlendirmek de önemli. Farkındalık ile gevşeme egzersizleri arasında fark bulunmaması, gençlere uygun tek bir yöntemin olmadığı şeklinde de yorumlanabilir. Kimi genç nefesine odaklanmayı rahatlatıcı bulurken kimi kaslarını gevşetip gerginliğini azaltmayı tercih edebilir. Ayrıca bu çalışmanın tedavinin yerini alan bir yöntem değil, profesyonel tedavinin parçası olarak uygulanan bir çalışma olduğunu da unutmamak gerekir.
Makale hakkında iletişim: fare3041@naver.com
