Ο Τσο Ου-σοκ, επικεφαλής του ΤσέκτσουναμTV και διευθυντής του Nabis School, είναι ένας από τους πιο αφοσιωμένους αναγνώστες στη Νότια Κορέα. Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι ξεκίνησε coaching με επίκεντρο τις ασυνείδητες πτυχές και τις ενοράσεις, συγκεντρώνοντας την πολυάριθμη εμπειρία και τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια. Ομολογώ ότι μέχρι τώρα πίστευα πως το coaching για το ασυνείδητο θα μπορούσε να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη ροή της σκέψης και την υποκειμενικότητα ενός αναγνώστη ταρώ ή ενός πνευματικού συμβούλου. Όταν όμως έκανα προσωπικά το coaching του Τσο Ου-σοκ, διαπίστωσα ότι η υπόθεσή μου ήταν εντελώς λανθασμένη.
Τα πέντε «γιατί» που ξεκίνησαν πριν από το coaching
Μόλις ορίστηκε η ημερομηνία του coaching, μου ανατέθηκε μια εργασία που έπρεπε να κάνω από δύο εβδομάδες νωρίτερα. Έπρεπε να επιλέξω ένα πράγμα που ήθελα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να πετύχω στη ζωή μου και να θέσω στον εαυτό μου πέντε φορές την ερώτηση «γιατί;». Στην αρχή το θεώρησα απλώς μια μορφή προθέρμανσης. Καθώς όμως ασχολούμουν καθημερινά με την ερώτηση, ένιωθα κάτι μέσα μου να κινείται σταδιακά.
Η απάντηση στο πρώτο «γιατί;» ήταν πάντα μια γνώριμη φράση, από εκείνες που επαναλαμβάνω συχνά. Όταν πρόσθετα ξανά και ξανά το «γιατί;» στην απάντηση, μετά το τρίτο και το τέταρτο ερώτημα άρχισαν να εμφανίζονται απαντήσεις αρκετά διαφορετικές από όσα είχα γράψει αρχικά. Αναρωτήθηκα πότε ήταν η τελευταία φορά που είχα ρωτήσει τόσο βαθιά τι πραγματικά θέλω. Σταδιακά άρχισα να μπερδεύομαι. «Γνωρίζω άραγε καθαρά αυτό που θέλω πραγματικά;»
Κοιτάζοντας πίσω, εκείνες οι δύο εβδομάδες ήταν ήδη μέρος του coaching, πριν ακόμη αρχίσει η συνεδρία. Έμαθα από νωρίς ότι το σημαντικότερο είναι να συνειδητοποιεί κανείς μόνος του και να συνομιλεί με τον εαυτό του. Διαλογιζόμουν καθημερινά και ξανασκεφτόμουν την ερώτηση, με αποτέλεσμα να ανατρέχω φυσικά, ένα προς ένα, στα χρόνια που είχαν περάσει. Πριν ακόμη ξεκινήσει το ουσιαστικό coaching, είχα ήδη αρχίσει να συναντώ σταδιακά όσα υπήρχαν στο ασυνείδητό μου.
Η αίθουσα συνεδριών με τις κάρτες και το όργανο μέτρησης των παλμών δίπλα δίπλα
Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ξεκίνησε το coaching ήταν να κλείσω το κινητό μου. Ήταν σημαντικό να εξασφαλίσω χρόνο αποκλειστικά για εμένα, χωρίς παρεμβολές από εξωτερικά ερεθίσματα. Πάνω στο τραπέζι υπήρχαν διάφορα είδη καρτών ταρώ, καθώς και ένα μικρό όργανο μέτρησης των παλμών που τοποθετείται στο αυτί, μαζί με το σχετικό πρόγραμμα.
Ξεκινήσαμε με ένα απλό επιτραπέζιο παιχνίδι, έχοντας το όργανο μέτρησης των παλμών τοποθετημένο στο αυτί. Στόχος ήταν να χαλαρώσω. Στη συνέχεια, πήραμε το ζήτημα που είχα φέρει και περιορίσαμε σταδιακά την ερώτηση, ρωτώντας ξανά και ξανά γιατί αποτελούσε πρόβλημα. Το ενδιαφέρον ήταν ότι, παρότι στις πιο συγκεκριμένες εκδοχές της πραγματικής ερώτησης επαναλαμβάνονταν παρόμοιες απαντήσεις, το τελικό συμπέρασμα άλλαζε κάθε φορά λίγο. Ήταν σαν να αναδυόταν σταδιακά στην επιφάνεια ο εαυτός μου που βρισκόταν στο ασυνείδητο.
Γυρίζω μια κάρτα. Λέω την εικόνα που πέρασε στιγμιαία από το μυαλό μου. Το γράφημα στην οθόνη εκτινάσσεται. Ο coach ρωτά:
«Τι σκεφτήκατε μόλις τώρα;»
Το πρόγραμμα κατέγραφε συνεχώς την καρδιά μου καθώς βίωνα κάθε στάδιο της διαδικασίας, ενώ έβλεπα το γράφημα στην οθόνη να ανεβαίνει και να κατεβαίνει.
Γιατί η καρδιά — η καρδιά γνωρίζει την απάντηση!
Ο ίδιος ο άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται αν έχει ξεφύγει ή όχι από την οπτική του. Αυτή είναι η μεγαλύτερη παγίδα. Όσο πιο οικεία είναι μια ιστορία, τόσο πιο άνετα νιώθει κανείς όταν τη διηγείται. Γι’ αυτό η κρίση «αφού το συναίσθημα είναι καλό, μάλλον είναι και σωστό» συχνά αποδεικνύεται λανθασμένη.
Η καρδιά δεν χτυπά με την κανονικότητα ενός ρολογιού.
Το διάστημα ανάμεσα σε δύο παλμούς αλλάζει ανεπαίσθητα κάθε στιγμή. Η μέτρηση αυτής της μεταβολής ονομάζεται μεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας (HRV· Heart Rate Variability).
Το μοτίβο αυτών των διαστημάτων αλλάζει ανάλογα με την κατάσταση του ανθρώπου. Όταν υπάρχει ένταση ή αστάθεια, διαταράσσεται και μοιάζει με οδοντωτή γραμμή με ακανόνιστες διακυμάνσεις, ενώ όταν υπάρχει ηρεμία και εσωτερική τάξη, τακτοποιείται σαν ομοιόμορφο κύμα. Και αυτό το σχήμα δεν μπορεί να κατασκευαστεί κατά βούληση. Μπορεί κανείς να προσποιηθεί την έκφρασή του, όχι όμως και τα διαστήματα ανάμεσα στους παλμούς.
Είναι αξιόπιστο; Ο λόγος είναι απλός. Δεν πρόκειται για μια μέτρηση που δημιουργήθηκε πρόσφατα. Η μεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας είναι δείκτης που χρησιμοποιείται στα νοσοκομεία. Το 1996, διεθνείς καρδιολογικές εταιρείες συναντήθηκαν και ενοποίησαν τη μέθοδο μέτρησης, η οποία εξακολουθεί να χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο στην καρδιολογία και στην ψυχοφυσιολογική έρευνα. Το HeartMath Institute στις Ηνωμένες Πολιτείες μελετά εδώ και πάνω από 30 χρόνια τη σύνδεση αυτής της τιμής με τα συναισθήματα.
Η αποτελεσματικότητά της επιβεβαιώθηκε και εκτός του ινστιτούτου. Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Βοστώνης στις Ηνωμένες Πολιτείες συγκέντρωσε και επανεξέτασε τις μελέτες που χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο. Τα δεδομένα προέρχονταν από 24 μελέτες σε διάφορες χώρες και αφορούσαν 484 συμμετέχοντες. Η ακαδημαϊκή κοινότητα διαθέτει ένα κοινό μέτρο για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας μιας μεθόδου. Τα αποτελέσματα κατατάχθηκαν στην κατηγορία που χαρακτηρίζεται «μεγάλη επίδραση». Δεν επρόκειτο πλέον απλώς για το ερώτημα αν υπάρχει ή όχι αποτέλεσμα.
Η αξιοπιστία του ορατού ασυνείδητου, πέρα από το ταρώ και τη συμβουλευτική
Μέχρι εκείνο το σημείο πίστευα ότι η διαδικασία δεν διέφερε σημαντικά από άλλες μεθόδους. Το να τραβά κανείς μια κάρτα και να περιγράφει την εικόνα που του έρχεται είναι γνώριμο και στο ταρώ. Η διαφορά βρισκόταν σε ό,τι ακολουθούσε.
Στο ταρώ ή στην πνευματική συμβουλευτική, ο αναγνώστης ερμηνεύει τι σημαίνει η κάρτα και από πού προήλθε το συναίσθημα που εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή. Το πόσο θα εμπιστευτεί κανείς αυτή την ερμηνεία εξαρτάται από τη διαίσθηση και την πείρα του συγκεκριμένου ανθρώπου. Το ίδιο ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τη συμβουλευτική ή το coaching. Όσο εξαιρετική κι αν είναι μια ενόραση, δεν είχα τρόπο να επιβεβαιώσω αν είχε πράγματι αναδυθεί από το δικό μου ασυνείδητο ή αν στην ερμηνεία είχε αναμειχθεί η οπτική του άλλου.
Στο συγκεκριμένο coaching, η διαδικασία επιβεβαίωσης εκτυλισσόταν μπροστά στα μάτια μου. Όταν μιλούσα για γνώριμες ιστορίες που είχα ήδη τακτοποιήσει πολλές φορές, το γράφημα υποχωρούσε ήρεμα. Όταν όμως διαλογιζόμουν ή όταν περνούσε ξαφνικά από το μυαλό μου μια σκέψη, το γράφημα εκτινασσόταν αισθητά. Ήταν μια σκέψη για κάτι που αγαπώ, όμως αναγκάστηκα να εκπλαγώ όταν είδα ότι η αντίδραση ήταν ακόμη ισχυρότερη από εκείνη που προκάλεσε ο στόχος για τον οποίο σκεφτόμουν να αφιερώσω τη ζωή μου. Ο coach απλώς ρώτησε τι σκεφτόμουν εκείνη τη στιγμή· δεν ερμήνευσε ο ίδιος τη σημασία του. Τη σημασία την επιβεβαίωσε η καρδιά μου και αυτός που την αντιλήφθηκε ήμουν εγώ.
Το ασυνείδητο γνωρίζει ήδη την απάντηση.
Δεν μπορείς να λύσεις τη σκέψη με περισσότερη σκέψη. Το κλειδί για την επίλυση ενός προβλήματος είναι το πόσο γρήγορα μπορείς να ξεφύγεις από τη δική σου οπτική.
Ο Τσο Ου-σοκ, δημιουργός του coaching ασυνείδητων ενοράσεων, εξηγεί την κατάσταση ως εξής.
«Όταν βλέπω ανθρώπους που δεν μπορούν να λύσουν ένα πρόβλημα, διαπιστώνω ένα κοινό στοιχείο. Συνεχίζουν να κινούνται μέσα στα όρια της δικής τους σκέψης. Όσο σκληρά κι αν προσπαθούν εκεί μέσα, η απάντηση που προκύπτει είναι μια απάντηση που υπήρχε ήδη στο ίδιο πλαίσιο.
Υπάρχει μια παλιά ιστορία που δείχνει με ακρίβεια αυτή τη δομή.
Ένα βράδυ, μια ηλικιωμένη γυναίκα έψαχνε επίμονα κάτω από ένα φανάρι σε ένα πάρκο. Ένας περαστικός τη ρώτησε: «Χάσατε εδώ το διαμαντένιο δαχτυλίδι σας;» Η γυναίκα απάντησε:
«Όχι, το έχασα εκεί, στο γρασίδι. Αλλά εκεί είναι πολύ σκοτεινά, γι’ αυτό το ψάχνω εδώ.»
Έτσι λύνουμε συνήθως τα προβλήματά μας. Η απάντηση βρίσκεται στη σκοτεινή πλευρά, αλλά εμείς ψάχνουμε πάντα στη φωτεινή. Η φωτεινή πλευρά είναι οι σκέψεις που γνωρίζουμε ήδη, οι εξηγήσεις που έχουμε δοκιμάσει πολλές φορές και οι τρόποι που χρησιμοποιούμε διαρκώς. Εκεί υπάρχει φως και άνεση. Απλώς δεν υπάρχει το δαχτυλίδι.
Δύο φράσεις του Αϊνστάιν περιγράφουν με ακρίβεια αυτή την κατάσταση.
«Δεν μπορείς να βρεις λύση σε ένα πρόβλημα στο ίδιο επίπεδο συνείδησης που το δημιούργησε.»
«Παραφροσύνη είναι να κάνεις ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα.»
Τότε το κλειδί για την επίλυση του προβλήματος περιορίζεται σε ένα σημείο.
Πόσο γρήγορα μπορώ να ξεφύγω από τα όρια της σκέψης μου και να ξαναδώ το ζήτημα από μια διαφορετική οπτική;
Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο;
Εδώ μπλοκάρουν οι περισσότεροι. Έχουμε ακούσει αμέτρητες φορές ότι πρέπει να αλλάξουμε οπτική. Το πρόβλημα είναι ότι και αυτός που μας λέει να αλλάξουμε οπτική μιλά από το επίπεδο της συνείδησης. Η προσπάθεια να ξεφύγουμε από το πλαίσιο της συνείδησης χρησιμοποιώντας τη συνείδηση μάς κάνει να γυρίζουμε στο ίδιο σημείο.
Ο Φρόιντ, ιδρυτής της ψυχανάλυσης, παρομοίασε τον ανθρώπινο νου με παγόβουνο. Το τμήμα που φαίνεται πάνω από το νερό είναι η συνείδηση, ενώ το πολύ μεγαλύτερο τμήμα κάτω από την επιφάνεια είναι το ασυνείδητο. Έγραψε:
«Όταν παίρνω μια απόφαση, εξετάζω σχολαστικά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που θα φέρει το αποτέλεσμα. Ωστόσο, για τα πραγματικά σημαντικά ζητήματα, την απόφαση την παίρνει το ασυνείδητο που βρίσκεται κάπου μέσα στο μυαλό μου.»
Υπάρχουν επίσης ερευνητές που προσπάθησαν να αποτυπώσουν αυτή την αναλογία με αριθμούς. Ο Τζέραλντ Ζάλτμαν, καθηγητής στη Σχολή Διοίκησης του Χάρβαρντ και πρωτοπόρος του ασυνείδητου μάρκετινγκ, εκτιμά ότι το ασυνείδητο αντιπροσωπεύει το 95% της ανθρώπινης γνωστικής δραστηριότητας και η συνείδηση το 5%. Ο Τίμοθι Γουίλσον, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, δίνει μια ακόμη πιο συγκεκριμένη εξήγηση.
«Κάθε δευτερόλεπτο ο άνθρωπος δέχεται 11 εκατομμύρια bytes πληροφοριών, ενώ η ικανότητα επεξεργασίας της συνείδησης ανέρχεται περίπου στα 40 bytes. Η συνείδησή μας δεν είναι παρά μία χιονόμπαλα πάνω στην κορυφή του παγόβουνου.»
Η φράση του Καρλ Γιουνγκ, ιδρυτή της αναλυτικής ψυχολογίας, περιγράφει την κατάληξη αυτής της κατάστασης.
«Αν δεν κάνουμε το ασυνείδητο συνειδητό, το ασυνείδητο θα καθορίσει την κατεύθυνση της ζωής μας· αυτό ακριβώς αποκαλούμε μοίρα.»
Και ο M. Σκοτ Πεκ, ψυχίατρος και συγγραφέας του 『Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος』, άφησε την ιστορία που έδωσε τον τίτλο στο παρόν άρθρο.
«Το ασυνείδητο γνωρίζει την αληθινή μας φύση. (…) Το ασυνείδητό μας για τα πάντα διαθέτει μεγαλύτερη σοφία από τη συνείδησή μας.»
Συνοψίζοντας: ο χώρος όπου παλεύουμε με ένα πρόβλημα αντιστοιχεί στο 5% του συνόλου. Το υπόλοιπο 95% παραμένει ανέγγιχτο, ενώ εμείς σκάβουμε συνεχώς στο ίδιο σημείο.
Για να αλλάξουμε λοιπόν οπτική, πρέπει να ανοίξουμε την πόρτα όχι από την πλευρά της συνείδησης, αλλά από εκείνη του ασυνείδητου.
Οι αλλαγές που έφερε το coaching του ασυνείδητου
Ένας επιχειρηματίας γύρω στα 40, που έκανε coaching για το ασυνείδητο, είπε: «Η καρδιά μου, όπως αποδείχθηκε, δεν μπορεί να πει ψέματα».
Ένας τηλεοπτικός παραγωγός, ο οποίος είχε δοκιμάσει τα πάντα, από την ερμηνεία ονείρων έως την ύπνωση, είπε ότι για πρώτη φορά άκουσε τη φωνή μέσα του μπροστά στο γράφημα. Ένας επιχειρηματίας γύρω στα 60, που έφτασε στη συνεδρία έχοντας υποφέρει από αϋπνία για μήνες, φέρεται να κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό.
«Τα έχω δοκιμάσει πραγματικά όλα, δεν άφησα τίποτα που να μην έχω κάνει.»
Όποιος κουβαλά επί μακρόν ένα ερώτημα είναι πιθανότατα άνθρωπος που έχει περιπλανηθεί αναζητώντας απαντήσεις σε πολλά διαφορετικά μέρη.
Με τη συμβουλευτική αυξήθηκε η κατανόηση. Όμως, ακόμη και αφού κατάλαβα, η ζωή μου δεν άλλαξε.
Στη συμβουλευτική επιχειρήσεων η ανάλυση ήταν άψογη. Η ανάλυση ήταν σωστή, αλλά η καρδιά μου δεν κινήθηκε.
Το ταρώ, η σατζού και η μαντεία από πνευματιστές προσέφεραν ανακούφιση. Όμως, λίγο αργότερα, γεννήθηκαν ξανά ερωτήματα.
Τα βιβλία και οι διαλέξεις ήταν απολύτως κατανοητά. Όμως το να καταλαβαίνεις και το να αλλάζεις είναι διαφορετικά πράγματα.
Με τον διαλογισμό και την άσκηση ένιωθα ήρεμη. Όταν όμως άνοιγα τα μάτια μου, η πραγματικότητα παρέμενε ίδια.
Όλες αυτές είναι καλές μέθοδοι. Και καθεμία έχει πεδία στα οποία αναδεικνύει τα πλεονεκτήματά της. Η λογική είναι ισχυρή όταν χρειάζεται να αναλύσουμε με ακρίβεια ένα πρόβλημα, ο διαλογισμός όταν πρέπει να δημιουργήσουμε την κατάσταση όπου μπορούμε να αντιληφθούμε τη σοφία μέσα στην ηρεμία, οι εικόνες και τα σύμβολα όταν θέλουμε να ανασύρουμε μηνύματα του ασυνείδητου στα οποία δεν φτάνει η γλώσσα, και η παιχνιδοποίηση όταν χρειάζεται να μετατρέψουμε τη γνώση σε πράξη.
Ωστόσο, όλες αυτές οι μέθοδοι έχουν και τους δικούς τους περιορισμούς στην επίλυση προβλημάτων.
Το σημαντικότερο πρόβλημα που εντόπισε ο Τσο Ου-σοκ, ο οποίος «τα είχε δοκιμάσει όλα, χωρίς να αφήσει τίποτα ανεκπλήρωτο», από τη συμβουλευτική έως τον διαλογισμό, ήταν ότι χρειαζόταν υπερβολικά πολύς χρόνος για να αλλάξει κανείς οπτική.
Η σύγχρονη κοινωνία είναι ένας αγώνας ταχύτητας. Και η αλλαγή της οπτικής για τη ζωή πρέπει πλέον να γίνεται ταχύτερα, ώστε να συμβαδίζει με τον ρυθμό του κόσμου.
Έτσι γεννήθηκε το coaching ασυνείδητων ενοράσεων του Τσο Ου-σοκ. Βασίστηκε σε όλη τη φιλοσοφία και την πνευματικότητα που συγκέντρωσε όλα αυτά τα χρόνια, ώστε η οπτική να μπορεί να αλλάξει μέσα σε μία και μόνο συνεδρία, όχι έπειτα από μήνες.
Coaching ασυνείδητων ενοράσεων από έναν άνθρωπο που έφτασε τη λογική μέχρι τα άκρα της
Το πρώτο μέρος της διαδρομής του Τσο Ου-σοκ, δημιουργού του coaching ασυνείδητων ενοράσεων, ανήκει μάλλον στη λογική. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων, ολοκλήρωσε το MPA στο Harvard Kennedy School και εργάστηκε ως στέλεχος σε εταιρεία συμβούλων, αναλαμβάνοντας συμβουλευτικά έργα για μεγάλες επιχειρήσεις και εκπαίδευση στελεχών. Είναι επίσης συγγραφέας των μπεστ σέλερ 『Μαθήματα έξι ημερών για να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου』 και των σταθερών σε πωλήσεις τίτλων 『Πώς να χρησιμοποιείς την τύχη』, 『Διαλείπουσα απορρόφηση』 και άλλων. Σήμερα διαχειρίζεται το «ΤσέκτσουναμTV», το οποίο έχει 430.000 συνδρομητές.
Η στροφή του προς το ασυνείδητο δεν ήταν θέμα προτίμησης. Έφτασε μέχρι τα όρια της λογικής.
«Η λογική σκέψη, το λογικό δέντρο, η MECE και η SWOT, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη συμβουλευτική επιχειρήσεων, είναι όλα χρήσιμα. Όμως μέχρι εκεί. Έχω διαπιστώσει αμέτρητες φορές ότι τα προβλήματα δεν λύνονται μόνο με τη λογική.»
Στις συζητήσεις του με αμέτρητους ανθρώπους επιβεβαίωσε ότι αυτό δεν ήταν μόνο δικό του πρόβλημα. Διέφεραν το επάγγελμα, η ηλικία και η προσωπική τους ιστορία, όμως το σημείο όπου κολλούσαν ήταν εκπληκτικά παρόμοιο. Όσο προσπαθούσαν να λύσουν το πρόβλημα μέσα στο πλαίσιο όσων μπορούσαν να σκεφτούν, δεν έβγαιναν από αυτό, όσο καιρό κι αν παρέμεναν εγκλωβισμένοι στο ίδιο μοτίβο.
«Έτσι το συμπέρασμα συγκεντρώθηκε σε ένα σημείο. Το ζητούμενο είναι πόσο γρήγορα μπορείς να ξεφύγεις από τη δική σου οπτική. Και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με πειθώ μέσω της λογικής. Έκρινα ότι χρειάζεται μια ροή που θα επιτρέπει να ξεπερνά κανείς αυτό το μοτίβο από την πλευρά του ασυνείδητου.»
Για να ελέγξει αυτή την κρίση, μελέτησε το ταρώ και τη σατζού, το Ι Τσινγκ και την ύπνωση, την ψυχανάλυση και τη βαθιά ψυχολογία, τη συμβουλευτική και το coaching, τον διαλογισμό και την πνευματική άσκηση, τη θεωρία αλλαγής του Χάρβαρντ και τη θεωρία U του MIT, τη στρατηγική διαίσθηση της Κολούμπια, τα παιχνίδια αυτομεταμόρφωσης της κοινότητας Findhorn στη Βρετανία και πολλά ακόμη. Μόνο τα βιβλία που διάβασε ξεπερνούν τις 10.000.
Το συμπέρασμα που άντλησε ήταν απροσδόκητα απλό: η συνείδηση και το ασυνείδητο λειτουργούν με εντελώς διαφορετική λογική. Η συνείδηση εξετάζει, συγκρίνει και υπολογίζει, ενώ το ασυνείδητο μιλά με εικόνες, συναισθήματα και σωματικές αισθήσεις. Γι’ αυτό, όσο καιρό κι αν επιμένουμε χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της συνείδησης, το ασυνείδητο δεν απαντά.
Το coaching ασυνείδητων ενοράσεων χτίστηκε πάνω σε αυτό το συμπέρασμα. Απομόνωσε τα πλεονεκτήματα κάθε τεχνικής και τα ανασύνθεσε με τη σειρά στην οποία η απομάκρυνση από την αρχική οπτική συμβαίνει ταχύτερα. Δεν πρόκειται για απλή σύνδεση επιμέρους τεχνικών, αλλά για νέο σχεδιασμό με βάση το ποια μέθοδος λειτουργεί καλύτερα σε κάθε σημείο.
Ιδιαίτερα γρήγορα καθιστά συνειδητό το ασυνείδητο. Και αυτό που κερδίζει κανείς στο τέλος δεν είναι πληροφορία, αλλά επιλογή. Δεν είναι μια απόφαση που λαμβάνεται μόνο με το μυαλό ούτε μόνο με το συναίσθημα· είναι η βέλτιστη απόφαση, την οποία στηρίζουν από κοινού τα δεδομένα της λογικής, της διαίσθησης και της καρδιάς.
Δεν χρειάζεται να πεις όσα δεν θέλεις να πεις
Υπάρχει μια ανησυχία που ακούω συχνότερα για αυτό το coaching. Αφού ασχολείται με το ασυνείδητο, μήπως έρθουν στην επιφάνεια ακόμη και πράγματα που θέλουμε να κρύψουμε;
Δεν συμβαίνει αυτό. Μοιράζεσαι μόνο τις ιστορίες που θέλεις. Δεν χρειάζεται να πεις όλα όσα σου έρχονται μπροστά στην κάρτα. Η συνεδρία προχωρά κανονικά ακόμη κι αν δεν εκφράσεις με λόγια τι σκέφτηκες. Όσα δεν ειπώθηκαν τα γνωρίζεις μόνο εσύ. Ο coach δεν πιέζει με ερωτήσεις.
Παράδοξα, αυτή η αίσθηση ασφάλειας είναι απαραίτητη για να αναδυθεί το ασυνείδητο. Σε έναν χώρο χωρίς ασφάλεια δεν ανοίγει τίποτα.
Όσα ξεκαθάρισαν μετά το coaching και το σχέδιο δράσης
Κι εγώ, βγαίνοντας από το γραφείο μετά το τέλος του coaching, δεν μπορούσα να πω ότι το ίδιο το πρόβλημα είχε εξαφανιστεί. Κατάλαβα όμως ότι έπρεπε να πραγματοποιήσω γρήγορα κάτι που ήθελα να κάνω και ανέβαλλα επί μήνες. Κατάλαβα επίσης ότι δεν χρειαζόταν πλέον να συνεχίσω να καταβάλλω προσπάθεια για κάτι για το οποίο είχα ήδη προσπαθήσει πολύ. Αυτό από μόνο του ήταν αρκετό.
Το πιο σημαντικό στο τέλος ήταν το σχέδιο δράσης που έπρεπε οπωσδήποτε να ακολουθήσει μετά το coaching.
Έπρεπε να ορίσω προθεσμία, να γράψω τι θα έκανα οπωσδήποτε έως τότε και να το εφαρμόσω. Ο άνθρωπος δεν αλλάζει εύκολα. Αν συνειδητοποιήσεις κάτι, πρέπει να το κάνεις αμέσως πράξη, γιατί όσο περνά ο χρόνος η αποφασιστικότητα συνήθως ξεθωριάζει.
Σε ποιους ταιριάζει το coaching του ασυνείδητου;
Αξίζει να το δοκιμάσει, έστω μία φορά, όποιος περιπλανιέται μπροστά σε ένα θολό μέλλον που μοιάζει με πυκνή ομίχλη, όποιος βρίσκεται σε θέση όπου πρέπει να πάρει μόνος του μια απόφαση ή όποιος κρατά εδώ και μήνες ένα παλιό ερώτημα. Ωστόσο, αυτό το coaching δεν είναι μια διαδικασία για να πάρει κανείς γρήγορα μια προκαθορισμένη απάντηση.
Ένας συμμετέχων που κάνει ο ίδιος ψυχαναλυτική συμβουλευτική είπε: «Ήταν χρήσιμο ότι μπόρεσα να παρατηρήσω αποτελεσματικά τη συνείδηση και το ασυνείδητό μου μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα».
Συνήθως οι συμμετέχοντες παίρνουν μαζί τους ένα από δύο πράγματα.
Το ένα είναι μια επιλογή που δεν είχαν σκεφτεί ποτέ. Σε ένα πρόβλημα γύρω από το οποίο περιστρέφονταν για χρόνια, εμφανίζεται ένας δρόμος που δεν είχε τεθεί ποτέ ως υποψήφια λύση.
Το άλλο είναι το πραγματικό νόημα κάποιου πράγματος που θεωρούσαν ότι ήδη γνώριζαν. Είναι μια ιστορία που έχουν ακούσει αμέτρητες φορές και έχουν επαναλάβει οι ίδιοι αρκετές φορές, αλλά εκείνη την ημέρα βλέπουν για πρώτη φορά σε ποιο σημείο της ζωής τους έχει προσκολληθεί αυτή η φράση.
Τα λόγια ενός συμμετέχοντα αμέσως μετά τη συνεδρία αποτυπώνουν με ακρίβεια τη δεύτερη περίπτωση. «Τελικά, γνώριζα όσα προσποιούμουν ότι δεν γνώριζα και απέφευγα.»
Δεν γίνεται δεκτός όποιος απλώς υποβάλλει αίτηση
Το coaching αυτό περιλαμβάνει μια ασυνήθιστη διαδικασία. Μετά την παραλαβή της αίτησης, πραγματοποιείται τηλεφωνική συνέντευξη και στη συνέχεια αποφασίζεται αν θα προχωρήσει η διαδικασία. Δεν γίνονται δεκτοί όλοι όσοι υποβάλλουν αίτηση.
«Για να μη σπαταλήσουμε τον χρόνο, τα χρήματα και την ενέργεια και των δύο πλευρών.»
Το κριτήριο επιλογής δεν είναι το βάρος της προσωπικής ιστορίας, αλλά η στάση.
«Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που έρχονται έχοντας ήδη αποφασίσει ποια απάντηση θέλουν και απογοητεύονται όταν δεν την παίρνουν. Αναζητούν μια γρήγορη λύση ή ένα μεγάλο χτύπημα τύχης. Όμως το ασυνείδητο δεν λειτουργεί έτσι.»
«Αυτό που δίνει το ασυνείδητο μερικές φορές ακούγεται υπερβολικά συνηθισμένο. Ωστόσο, είναι μια ιστορία που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσεις.»
Γι’ αυτό το κοινό στο οποίο απευθύνεται είναι σαφές: άνθρωποι που είναι έτοιμοι να σεβαστούν οποιαδήποτε απάντηση προκύψει, να την ακούσουν προσεκτικά και πρόθυμα να τη μετατρέψουν σε πράξη. Εκεί κρίνεται η αποτελεσματικότητα.
Ο Τσο Ου-σοκ έχει συγκεκριμένο άνθρωπο στο μυαλό του όταν μιλά για όσους θέλει να συναντήσει μέσω αυτού του προγράμματος.
Άνθρωποι που, όπως οι επιχειρηματίες και οι ηγέτες, βρίσκονται σε θέσεις όπου πρέπει να παίρνουν μόνοι τους αποφάσεις. Άνθρωποι που κουβαλούν εδώ και μήνες ένα παλιό πρόβλημα. Άνθρωποι που, όσο περισσότερο σκέφτονται, τόσο επιστρέφουν στο ίδιο σημείο.
«Θα ήθελα αυτοί οι άνθρωποι να έχουν την εμπειρία να βγουν, έστω και μία φορά, έξω από το πλαίσιο της σκέψης τους. Όταν μάθουν πώς είναι αυτή η αίσθηση, θα μπορούν από εκεί και πέρα να το κάνουν και μόνοι τους.»
Καθώς έβγαινα από τον χώρο της συνεδρίας, μου ήρθε ξανά στο μυαλό η ηλικιωμένη γυναίκα κάτω από το φανάρι. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε περάσει τη ζωή μας ψάχνοντας μόνο στη φωτεινή πλευρά. Επαναλαμβάναμε και εξηγούσαμε την ίδια ιστορία και το αποκαλούσαμε αυτογνωσία. Το σώμα μας όμως δεν αντιδρούσε σε αυτή την ιστορία.
Όχι η απάντηση που ήδη γνωρίζουμε, αλλά μια σκέψη που δεν έχουμε ακόμη δοκιμάσει.
Το ασυνείδητο γνωρίζει ήδη την απάντηση.
Πληροφορίες συμμετοχής
Το coaching ασυνείδητων ενοράσεων πραγματοποιείται σε ατομικές συνεδρίες και σε μικρές ομάδες από 2 έως 4 άτομα. Περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο διεξαγωγής και τη διαδικασία υποβολής αίτησης είναι διαθέσιμες στον παρακάτω σύνδεσμο.